DE PEEL – Vorige week werd in twee artikelen in het Eindhovens Dagblad de loftrompet gestoken over mestvergisters. ‘Mestvergisting heeft wel degelijk voordelen’, meende Bernard Gerard (ED 17 sept). Twee dagen later gooiden Han Swinkels en Willem Buiter (Varkens Innovatie Centrum Sterksel) er nog een schepje bovenop: ‘Mestvergisting draagt bij aan duurzame energie’. Beide zijn niet gebaseerd op feiten, aldus de gezamenlijke Peelgroepen.
Laten we beginnen met Gerard (fractieondersteuner SP Brabant). Hij stelt dat mestvergisting een flink deel van het binnenlandse aardgasgebruik kan gaan afdekken. Een simpele berekening laat zien dat dit idee een luchtbel is. In 2013 produceerde de Nederlandse veestapel volgens het CBS ruim 70 miljard kg dunne mest. Onderzoek wijst uit dat uit één kg mest circa 0,012 m3 gas kan worden gewonnen (zonder toevoeging van extra bijproducten).
Geen vervanging aardgas
Wanneer we de totale mestplas van Nederland in een vergister zouden stoppen, zou dat 842 miljoen kuub gas opleveren. Dat lijkt veel, maar op het totale Nederlandse gasverbruik van ruim 44 miljard m3 (CBS 2013) is dat omgerekend nog geen 2 procent. In de praktijk wordt de meeste mest uitgereden op het land. Het aandeel gas uit vergisters zal dus nog aanzienlijk minder zijn. De stelling dat mestvergisters een flink deel van het aardgasgebruik kunnen afdekken is dus nonsens. Over de stank kunnen we kort zijn: meneer Gerard ga eens op bezoek bij omwonenden in bijvoorbeeld Helmond, Sint Anthonis of Mill.
Daarmee komen we bij de bijdrage van Swinkels en Buiter. Zij stellen dat de hoeveelheid gas uit mestvergisters kan toenemen door toevoeging van reststoffen aan de mest. Dat klopt inderdaad, maar een feit blijft dat het geproduceerde gas dan voornamelijk uit de extra toegevoegde stoffen komt en nog steeds niet uit de mest. Het punt is dat dunne mest (die voor 90 procent uit water bestaat) zonder deze extra stoffen nauwelijks te vergisten valt.
Mineralenprobleem niet opgelost
Daar komt bij dat mestvergisters ooit zijn bedacht om het mestoverschot op te lossen. Ook die belofte wordt niet waargemaakt. De kern van het mestprobleem bestaat namelijk uit stikstof- en fosfaatverbindingen (N en P). Een kind kan zien dat in aardgas of methaan (CH4) geen N en P voorkomen. Sterker nog: door producten aan de mestvergister toe te voegen, neemt de hoeveelheid stikstof en fosfaat juist toe. Mestvergisters worden hier als oplossing gepresenteerd, terwijl ze het probleem helemaal niet oplossen.
Ook de stelling van Swinkels en Buiter dat mestvergisters een stap op weg zijn naar een ‘duurzame’ energiebron en slechts tijdelijk subsidie nodig hebben, is vanuit energetisch oogpunt volstrekt onhoudbaar. Het is een fabel. Je moet er bijna evenveel energie instoppen (transport, enz.) als er uitkomt. Zonder de 62 miljoen euro subsidie van de Nederlandse overheid is dat nooit rendabel. Het financieel steunen van mestvergisters is dus vooral een politieke keuze.
Subsidie & omkatten
Uit een recent rapport van de Algemene Rekenkamer blijkt bovendien dat bij 30 procent van de mestvergisters sprake is van illegaal bijmengen (omkatten) van afval. Henk van Gerven (partijgenoot van Gerard) liet zich daar tijdens een debat op 24 juni in de Tweede Kamer terecht kritisch over uit. “Moet dit niet op de helling?”
Gezamenlijke bewoners- en milieugroepen in de Peel
… En houd de energieleveranciers in de peiling! Hun GROENE energie zou wel eens BRUINE energie kunnen zijn! Overigens over transport gesproken. Is daar ook het vernielen en leegroven van oerwouden en savannen, het verbouwen van veevoer en het vervoeren naar Europa bij inbegrepen?
Vergisten = vergissen. En het lijkt er steeds meer op dat de SP in deze ook een vergissing is. Tenminste, als je dat sprookje van meneer Gerard aanhoort. Overigens werd men in Coevorden ook gek van de stank uit zo’n poepfabriek. Zo erg, dat de kindertjes naar binnen werden gehaald. En “duurzaam” is de zoveelste holle echo uit de vee-industrie. Dat hebben we vorige week nog waargenomen bij de poepfabriek te Nistelrode…